وَٱلۡأَنۡعَـٰمَ خَلَقَهَا لَكُمۡ فِيهَا دِفۡءٌ وَمَنَـٰفِعُ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ
5
وَٱلۡأَنۡعَـٰمَ خَلَقَهَا لَكُمۡ فِيهَا دِفۡءٌ وَمَنَـٰفِعُ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ
5
وَلَكُمۡ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسۡرَحُونَ
6
منافع حیوانات براى انسان بسیار است. شیر و گوشت آن براى خوراك، پوست و پشم آن براى كفش و لباس، پُشتِ آن براى بار، پاى آن براى شخم و حتى فضولات آن براى كود، و با این همه بركات، زحمت آن براى انسان بسیار اندك است.
در روایات، بهترین كار پس از زراعت، دامدارى عنوان شده است، البته به شرط آن كه همراه با پرداخت زكات و توجه به محرومان باشد.
توجه به نعمتها، عشق به آفریدگار وروح بندگى را در انسان زنده مىكند. «والانعام خلقها لكم»
گیاه خوارى ،ارزش نیست. خداوند خوردن گوشتِ حیوانات را یكى از منافع آنها مىشمرد. «و منها تأكلون»
جمالِ جامعه به استقلال، خودكفایى، تولید وتوسعهى دامدارى است.«جمالٌ حین...»
جمال و زینت، یكى از نیازهاى طبیعى فرد و جامعه است. «لكم فیها جمال»
جمالِ جامعه، در حركت و تلاش است، نه ركود و خمود، آنهم حركتِ جمعى نه تكروى! «فیها جمال حین تریحون»
جمال، در خدمتِ مردم بودن است، نه فقط فكر سیر كردنِ شكم خود. جمال، تحتِ امرِ چوپان عاقل بودن است، نه رها ویلهبودن. «جمال حین تریحون و...»