وَمِن ثَمَرَٰتِ ٱلنَّخِيلِ وَٱلۡأَعۡنَـٰبِ تَتَّخِذُونَ مِنۡهُ سَكَرًا وَرِزۡقًا حَسَنًاۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّقَوۡمٍ يَعۡقِلُونَ
67
تفسیر نور
واز میوههاى درختان خرما وانگور، هم (نوشیدنى) مستكننده و هم رزق نیكو مىسازید. البته در این امر براى گروهى كه تعقل مىكنند نشانه روشنى است.
نکتهها
كلمهى «سُكر» به معناى از دست دادن عقل است وكلمهى «سَكر» به منشأ آن مىگویند.در دو آیه قبل سخن از آب و شیر بود كه دو نوشیدنى طبیعى و مستقیم است. این آیه سخن از نوشیدنىهایى است كه ما از طریق فشردن میوهها بدست مىآوریم. آنجا كه دست خدا در كار است، همه لطف و صفاست، آب باران و شیر خالص، ولى آنجا كه دستِ بشر دخالت مىكند، گاهى رزق نیكو حاصل مىشود و گاهى شراب كه مایه فساد و تباهى است.
پیامها
هر چیزى كه سبب مستى شود، رزق نیكو نیست. «سكراً و رزقاً حسناً» آنچه خدا آفریده خوبست، این شما هستید كه نعمتها را در چه راهى مصرف كنید، یا چه كارهایى روى آن انجام دهید. «تتخذون منه سكراً و رزقاً حسناً»
در آفرینش میوهها (تنوع رنگ و طعم و خواص آنها و فواید كوتاه مدت و دراز مدت آنها و تركیبات آنها و تأمین نیازمندىهاى انسان و مقدار تولید آن ومناسبت محل تولید با ساكنان منطقه ودسترسى انسان به آنها و عواملى كه در پیدایش آنها بكار رفته) نشانهاى براى توجه به خالق است. «ان فى ذلك لایة»