كُلًّا نُّمِدُّ هَـٰٓؤُلَآءِ وَهَـٰٓؤُلَآءِ مِنۡ عَطَآءِ رَبِّكَۚ وَمَا كَانَ عَطَآءُ رَبِّكَ مَحۡظُورًا
20
تفسیر نور
ما از عطاى پروردگارت، اینان (فرصت طلبان) و آنان (دنیا طلبان) را كمك مىكنیم و عطاى پروردگارت از كسى منع نمىشود.
نکتهها
خداوند انسانها را آزاد آفرید و با در اختیار قرار دادن امكانات، آنان را آزمود تا نحوهى عمل و گزینش آنان روشن شود و معامله كنندگان با خدا، از دیگران جدا شوند، مثل سازمان آب و برق كه این دو نعمت را در اختیار همهى خانهها قرار مىدهد، تا افراد با انتخاب خود، از آنها استفادهى خوب یا بد بكنند.پیامها
سنّت خدا براین است كه نعمت و امداد خویش را در اختیار همگان قرار دهد، تا هركس صفات خوب و بد خویش را بروز دهد. «كلاً نُمِدّ» ایمان به خداوند وآخرتطلبى، با برخوردارى از امكانات مادّى منافاتى ندارد. «كلاً نُمدّ»
الطاف الهى از شئون ربوبیّت و تفضّل اوست، وگرنه ما طلبى از او نداریم. «عطاء ربّك»
عطاى خداوند، همیشگى است. «ما كان عطاء ربّك محظوراً»