گرچه مخاطب آیه پیامبر اكرم‌صلى الله علیه وآله است، ولى مقصود تمام مردم مى‌باشد. نظیر اینگونه خطاب در آیات قرآن كریم فراوان است، از جمله آیه‌ى بعد كه مى‌فرماید: «و اِمّا یبلغنّ عندك الكبر احدهما او كلاهما فلا تقل لهما اُفٍّ» یعنى هرگاه یكى از پدر و مادر یا هردوى آنان، نزد تو به پیرى رسیدند، به آنان افّ مگو، با آنكه پیامبر پدر و مادر خود را در كودكى از دست داده بود.

در این آیه نیز مراد از «لا تجعل» مردم هستند كه به دلیل رهبرى پیامبر، آن حضرت مورد خطاب واقع شده است.

شكوفایى و عزّت انسان در سایه‌ى توحید است و شرك و پرستش غیر خدا انسان را خوار و ذلیل مى‌كند. «مَلوماً مَخذولا»

پیروى از مكاتب غیر الهى، انسان را به بن‌بست و ركود و باتلاق مى‌كشاند. «فتَقعُد ملوماً مخذولا»

مشرك، مورد نكوهش خدا، فرشتگان، مؤمنین، وجدان‌هاى بیدار و خردمندان جهان است. «مَلوماً مَخذولا» زیرا نامى از مذمّت كننده نیامده است، تا مطلق و فراگیر باشد.