- وَٱخۡفِضۡ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحۡمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرۡحَمۡهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا24
فرزند در هر موقعیّتى كه هست، باید متواضع باشد و كمالات خود را به رُخ والدین نكشد. «واخفِض لهما جناح الذّل» تواضع در برابر والدین، باید از روى مهر و محبت باشد، نه ظاهرى و ساختگى، یا براى گرفتن اموال آنان. «واخفض لهما... من الرّحمة»
فرزند باید نسبت به پدر مادر، هم متواضع باشد، هم برایشان از خداوند رحمت بخواهد. «واخفض... و قل ربّ ارحمهما»
دعاى فرزند در حقّ پدر و مادر مستجاب است، وگرنه خداوند دستور به دعا نمىداد. «وقل ربّ ارحمهما...»
دعا به پدر و مادر، فرمان خدا و نشانهى شكرگزارى از آنان است. «قل ربّ ارحمهما...»
در دعا از كلمه «ربّ» غفلت نكنیم. «قل ربّ ارحمهما»
رحمت الهى، جبران زحمات تربیتى والدین است. «ربّ ارحمهما كما ربّیانى» گویا خداوند به فرزند مىگوید: تو رحمت خود را دریغ مدار، واز خدا نیز استمداد كن كه اداى حقّ آنان از عهدهى تو خارج است.
گذشتهى خود، تلخىها و مشكلات دوران كودكى وخردسالى را كه بر والدین تحمیل شده است از یاد نبرید. «كما ربّیانى صغیراً»
پدر و مادر باید بر اساس محبّت فرزندان را تربیت كنند. «ارحمهما كما ربّیانى»
انسان باید از مربّیان خود تشكّر وقدردانى كند. «ارحمهما كما ربّیانى»