وَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ إِذَا كِلۡتُمۡ وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٌ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلًا
35
وَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ إِذَا كِلۡتُمۡ وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٌ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلًا
35
مسائل داد وستد و رعایت حقوق مردم در معاملات، چنان مهم است كه قرآن بارها روى آن تأكید كرده و بزرگترین آیه قرآن،98 مربوط به آن و سورهاى به نام «مطففّین» (كمفروشان) نام نهاده شده است. اوّلین دعوت بعضى پیامبران، همچون حضرت شعیب نیز ترك كمفروشى بوده است.99
97) بحار، ج24، ص187.
ایفاى كیل و پیمانهى صحیح، از نمونههاى وفاى به پیمان است كه در آیهى قبل گذشت، زیرا معامله، نوعى تعهّد است. «اوفوا بالعهد... اوفوا الكیل»
ترازو و وسایل سنجش و محاسبات تجارى، باید سالم و دقیق باشد. «وزنوا بالقسطاس المستقیم»
دقّت در ترازو، وزن و محاسبات، عامل خیر وبركت است و كمفروشى، خیر و بركت را مىبرد. «ذلك خیرٌ»
فلسفهى فرمانهاى الهى، خیر خود انسانهاست. «اوفوا، زنوا... ذلك خیر»
درستكارى اقتصادى، برتر از دارایى وكسب مال از راه كمفروشى است. نتیجهى دادوستد درست و رعایت حقوق مردم، به خود انسان باز مىگردد، چون ایجاد اعتماد مىكند، ولى كمفروشى و نادرست بودن میزان و حساب، جامعه را به فساد مالى و سلب اعتماد مىكشاند. پس پایان و پیامد خوب، در گرو درستكارى است. «ذلك خیر»
كسب صحیح، موجب خوش عاقبتى است. «احسن تأویلاً»
كمفروش گرچه به سود موّقت مىرسد، ولى از دست دادن اعتبار دنیوى و فراهم شدن عذاب اخروى، كار او را بدفرجام مىكند.