قرآن، براى آن گروهى كه فسادگران بنى‌اسرائیل را سركوب مى‌كنند، مصداقى بیان نكرده است. امّادر تفاسیر، آن را به بخت‌النصّر، طالوت، پادشاه‌روم، هیتلر و... تطبیق داده‌اند، ولى هیچ كدام از آنان، با كلمه‌ى مقدّس «بَعثنا» كه براى قیامت و بعثت انبیا آمده، و«عباداً لنا» كه براى افرادى همچون پیامبران بكار رفته است، سازگار نیست. بنابراین شاید نظر آیه به آینده‌اى باشد كه هنوز نیامده است. از سنّت‌هاى الهى، نابودى مستكبران طغیان‌گر است. «بَعثنا علیكم»

تحقّق وعده‌هاى الهى، به معناى كنار بودن انسان از وظیفه‌ى جهاد نیست. «بعثنا علیكم عباداً»

جهاد و مبارزه با مستكبران، مخصوص اسلام نیست. «بعثنا... اولى بأس شدید»

دست بالاى دست بسیار است. بنى‌اسرائیل طغیان كردند، خدا هم برتر از آنان را برایشان مسلطّ مى‌سازد. «بعثنا... اولى بأس شدید»

فراهم آوردن قدرت براى سركوبى فتنه‌گران و سلب امنیّت از آنان، حتّى از طریق گشت خانه به خانه، كارى نیكو است. «فجاسوا خلال الدّیار»

پیشگویى‌هاى آسمانى، حتماً به وقوع مى‌پیوندد. «وعداً مفعولاً»