گرچه انسان پس از مرگ، متلاشى و خاك مى‌شود، ولى خاك، سرچشمه و دروازه‌ى حیات و زندگى است. گیاهان از خاك مى‌رویند و موجودات زنده در خاك پرورش مى‌یابند. پس زنده كردن مردگان از خاك، نزد خداوند متعال مهم و دشوار نیست، حتّى اگر شما سنگ و آهن و سخت‌تر از اینها هم باشید، كه فاصله‌شان با حیات، دورتر است، باز هم خداوند، شما را زنده خواهد كرد.

منكران، دلیلى بر انكار معاد ندارند، تنها سؤال دارند كه چه كسى و چه زمانى و چگونه ما را زنده مى‌كند؟ پاسخ قرآن این است كه همان خدا كه اوّلین بار شما را آفرید، قدرت بازآفرینى شما را دارد، زمان آن نیز خیلى دور نیست، شاید نزدیك باشد! «مَن یُعیدنا؟ مَتى هو؟ عسى أن یكون قریبا»

پیامبر، مأمور پاسخگویى به سؤالات، شبهات و ایرادهاست. «قل»

زنده ساختن مجدّد مردگان، حتّى اگر سنگ و آهن هم شده باشند، بر خدا آسان است. «حجارةً او حدیداً او خلقاً ...»

معاد جسمانى است. «كونوا حجارة او حدیدا...»

بسیارى از چیزها، تنها در ذهن و دل ما بزرگ مى‌نماید، ولى در واقع بزرگ نیست. «یكبر فى صدوركم»

دلیل انكار معاد، غفلت از قدرت الهى است. «مَن یُعیدنا... الّذى فَطركم»

افراد لجوج با شنیدن دلیل نیز از روى استهزا و انكار و استبعاد، سر تكان مى‌دهند. «فسیُنغضون الیك رئوسهم»

عمر دنیا نسبت به آخرت، كم و كوتاه است و هر كس باید مرگ و قیامت را نزدیك بداند. «أن یكون قربیاً»