وَمَا مَنَعَنَآ أَن نُّرۡسِلَ بِٱلۡـَٔايَـٰتِ إِلَّآ أَن كَذَّبَ بِهَا ٱلۡأَوَّلُونَۚ وَءَاتَيۡنَا ثَمُودَ ٱلنَّاقَةَ مُبۡصِرَةً فَظَلَمُواْ بِهَاۚ وَمَا نُرۡسِلُ بِٱلۡـَٔايَـٰتِ إِلَّا تَخۡوِيفًا
59
تفسیر نور
و هیچ چیزى ما را از فرستادن آیات و معجزات (مورد درخواست مردم) بازنداشت، جز اینكه امّتهاى پیشین آنها را تكذیب كردند (وهلاك شدند). ما به قوم ثمود مادهشترى دادیم كه روشنگر (اذهان مردم) بود، امّا به آن ستم كردند و ما معجزات (درخواستى) را نمىفرستیم مگر براى بیم دادن.
نکتهها
كفّارِ بهانهجوى مكّه، از پیامبر تقاضاى معجزات متعدّدى داشتند، از جمله مىخواستند بعضى از كوههاى مكّه (كوه صفا) را به طلا تبدیل كند، یا كوهها جابهجا شده و زمین براى كشاورزى به وجود آید. خداوند مىفرماید: به تجربهى تاریخ، كفّار لجوج با دیدن این نشانهها نیز ایمان نمىآورند و نظام آفرینش، دستخوش هوسهاى افراد لجوج نمىشود. و اگر معجزه به پیشنهاد مردم ارائه شود و به آن كفر ورزند، عقوبت دنیوى آنان حتمى است.شتر یك حیوان است، ولى خداوند دربارهى شتر صالح مىفرماید: «ناقة اللّه»، چون هرچه به خدا منسوب شود قداست دارد، حتّى نام ابولهب چون در قرآن است، بىوضو به آن نمىتوان دست زد.
پیامها
پیامبران با داشتن معجزههاى گوناگون، پیوسته گرفتار افراد لجوج بودند. «كذّب بها الأوّلون» خداوند بر هر كارى تواناست، امّا كارش براساس حكمت است، نه ارضاى هوسهاى مردم. «ما منعنا...»
توهین به مقدّسات و تكذیب معجزات، قهر و عذاب الهى را به دنبال دارد. «آتینا... فظلموا بها»
آنچه از سوى خداست ورنگ خدایى دارد، حسابش از امور عادّى جداست. «آتینا... فظلموا بها»
معجزات، وسیلهى شناخت و بینش و هشدار مردم است. «مبصرةً، تخویفاً»