أَوۡ تُسۡقِطَ ٱلسَّمَآءَ كَمَا زَعَمۡتَ عَلَيۡنَا كِسَفًا أَوۡ تَأۡتِيَ بِٱللَّهِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ قَبِيلًا
92
أَوۡ يَكُونَ لَكَ بَيۡتٌ مِّن زُخۡرُفٍ أَوۡ تَرۡقَىٰ فِي ٱلسَّمَآءِ وَلَن نُّؤۡمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّىٰ تُنَزِّلَ عَلَيۡنَا كِتَـٰبًا نَّقۡرَؤُهُۥ قُلۡ سُبۡحَانَ رَبِّي هَلۡ كُنتُ إِلَّا بَشَرًا رَّسُولًا
93
تفسیر نور
یا آسمان را همان گونه كه مىپندارى به صورت پارههایى بر ما بیفكنى، یا خداوند و فرشتگان را در مقابل ما بیاورى.
یا براى تو خانهاى از زر و زیور باشد، یا در آسمان پرواز كنى و به پرواز و بالا رفتن تو (نیز) ایمان نخواهیم آورد تا آنكه كتابى برما فرود آورى كه آن را بخوانیم. بگو: پروردگار من منزّه است. آیا جز این است كه من بشرى فرستاده شدهام؟!
نکتهها
«كما زَعَمت» اشاره به تهدید و وعدهى عذابى است كه پیامبرصلى الله علیه وآله در آیه 9 سورهى سبأ داشته است. «أو نُسقِط علیهم كِسَفاً من السماء»معجزه از شئون ربوبیّت خداوند و سرچشمهى آن اراده و حكمت الهى است و از شرایط معجزه آن است كه بىهدف و بیهوده یا محال نباشد. درخواستهاى كفّار از پیامبر اكرمصلى الله علیه وآله در این آیه بیهوده است. ساقط ساختن آسمان به نابودى همه مىانجامد و كسى نمىماند تا ایمان آورد. احضار خدا و فرشتگان هم محال است، چون جسم نیستند تا احضار شوند و ما آنان را مشاهده كنیم.
پیامها
كفّار، لجوج و بىادبند. در تعبیر «لن نؤمن» و«كمازَعَمت» نوعى بىادبى است. كفّار، تهدیدات انبیا را باور نداشتند. «كما زَعمتَ»
درخواستهاى محال و بیهوده پذیرفته نمىشود. «تأتى باللّه»
حسگرایى مشركان، دلیل توقعات نابجاى آنان مىباشد. «تُسقِط... تأتى»