قُل لَّوۡ كَانَ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَلَـٰٓئِكَةٌ يَمۡشُونَ مُطۡمَئِنِّينَ لَنَزَّلۡنَا عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَلَكًا رَّسُولًا
95
تفسیر نور
بگو: اگر در زمین فرشتگانى بودند كه با اطمینان و آرامش راه مىرفتند، هر آینه ما از آسمان فرشتهاى را به عنوان فرستاده بر آنان مىفرستادیم.
نکتهها
آیه، در ردّ دیدگاه آنان كه به بشر بودن پیامبر اعتراض داشتند، مىفرماید: فرستادن پیامبر، سنّت الهى وضرورت دینى است، حتّى اگر همه اهل زمین فرشته بودند و نزاع و كشمكشى نیز میان آنان نبود و همه در آرامش و رفاه بودند، باز هم فرستادهاى از جنس آنان از جانب خداوند مىآمد، چون وظیفهى انبیا، تكامل و رشد معنوى و الگو دادن است، نه تنها رفع خصومت و دشمنى میان آنان.پیامها
همگونى رهبران با مردم، لازمهى تربیت و الگوپذیرى آنان است. انسان براى انسان، فرشته براى فرشته. «ملائكة، ملكاً» رسالت و پیامبرى از جانب خداست و انتخابى نیست. «لنزّلنا... رسولا»