إِذۡ أَوَى ٱلۡفِتۡيَةُ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ فَقَالُواْ رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةً وَهَيِّئۡ لَنَا مِنۡ أَمۡرِنَا رَشَدًا
10
فَضَرَبۡنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمۡ فِي ٱلۡكَهۡفِ سِنِينَ عَدَدًا
11
تفسیر نور
آنگاه كه آن جوانمردان به غار پناه بردند، گفتند: پروردگارا! از سوى خود رحمتى به ما عطا كن و براى ما رشدى در كارمان فراهم ساز.
پس ما تا چند سالى كه در آن غار بودند، بر گوشهاى آنان (پردهى خواب و بیهوشى) زدیم.
نکتهها
«فِتیَة» جمع «فَتى» به معناى جوانمرد است. امام صادق علیه السلام فرمودند: «فتى»، به انسان با ایمان گفته مىشود، زیرا خداوند آنان را با آنكه سالمند بودند، ولى به سبب ایمانشان، «فتى» معرّفى كرده است.12«رَشَد» به معناى رُشد، نجات و رضاى الهى آمده است13 و در این سوره سه مورد كلمهى رشد به كار رفته است: در داستان اصحاب كهف، داستان موسى و خضر (آیه 66) و پیامبر اسلام (آیه 23).
در حدیثى آمده است كه مراد از «ضَرَبنا فى آذانهم» زدن بر گوشهاى آنان، خواب سیصد و نه ساله و زنده شدن مجدّد آنان است.14
12) كانوا شیوخاً فسمّاهم اللّه عزّوجلّ فتیة بایمانهم» كافى، ج8، ص 398 ؛ تفسیر نورالثقلین.
13) تفسیر مجمعالبیان.
14) تفسیر نورالثقلین.
پیامها
براى حفظ دین، جوانمردى، گذشت از رفاه و آسایش و هجرت لازم است. «اَوَى الفِتیَة الى الكهف» دعا همراه با تلاش و حركت مؤثّر است. «اَوَى... ربّنا»
هجرت از محیط فاسد براى حفظ ایمان و ارزشها، كارى جوانمردانه است. «اَوَى الفِتیَة الى الكهف»
هجرت و قیام براى خدا، زمینهى دریافت امدادهاى الهى است. «اَوَى الفِتیة الى الكهف فضربنا»