أَفَحَسِبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَن يَتَّخِذُواْ عِبَادِي مِن دُونِيٓ أَوۡلِيَآءَۚ إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا جَهَنَّمَ لِلۡكَـٰفِرِينَ نُزُلًا
102
تفسیر نور
آیا آنان كه كفر ورزیدند، پنداشتند كه بندگان مرا به جاى من به سرپرستى بگیرند؟ قطعاً ما جهنّم را براى پذیرایى از كافران مهیّا كردهایم.
نکتهها
در این آیات، سیماى كافران چنین ترسیم شده است:الف: كوردلى، «كانت اعینهم فى غطاء»
ب: بندگى بندگان به جاى بندگى خدا، «یتخّذوا عبادى من دونى اولیاء»
ج: جهل و تعصّب، «یحسبون أنّهم یُحسنون صنعاً»106
كلمهى «نُزُل» یا به معناى منزلگاه است و یا نخستین چیزى است كه با آن از میهمان پذیرایى مىشود.
106) كهف، 104.
پیامها
شرك و باورهاى مشركان، خیالى بیش نیست. «أفحسب» غیر خدا، هر كه باشد، «دون اللّه»، مخلوق وبندهى خداست. «عبادى» چگونه مخلوق را به جاى خدا گرفتهاند؟
پذیرفتن ولایت غیر خدا كفر است. «كفروا، من دونى اولیاء»
دوزخ هم اكنون موجود است و عذاب الهى جدّى وقطعى است. «انّا اعتدنا»
كیفر كفر، دوزخ است. «اعتدنا جهنّم للكافرین»