سوره کهف - آیه 109 جزء 16 - صفحه 304

    قُل لَّوۡ كَانَ ٱلۡبَحۡرُ مِدَادًا لِّكَلِمَـٰتِ رَبِّي لَنَفِدَ ٱلۡبَحۡرُ قَبۡلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَـٰتُ رَبِّي وَلَوۡ جِئۡنَا بِمِثۡلِهِۦ مَدَدًا

    109

تفسیر نور
بگو: اگر دریا براى (نوشتن) كلمات پروردگارم مركب شود، پیش از آنكه كلمات پروردگارم پایان پذیرد، دریا پایان مى‌پذیرد، هر چند دریاى دیگرى همانند را به كمك آن آوریم.

نکته‌ها
«مداد» به جوهرى گفته مى‌شود كه در دوات ریخته مى‌شود و وسیله‌ى كشیدن قلم روى كاغذ مى‌گردد و قلم را در نوشتن مدد مى‌كند.

«كلمات ربّ»، یا وعده‌ها وآفریده‌هاست ویا حكمت‌ها ومفاهیم، ویا وحى وهرچه نشانى از خدا دارد. پس هر ذرّه وهر اتم وهر سلّول، یكى از كلمات ربّ است.

پیام‌ها
نشانه‌هاى الهى، بى‌نهایت است وانسان حتّى از شمارش و نگارش آنها نیز ناتوان است. «لنفد البحر قبل ان تنفد»

هر پدیده‌اى نشانه وكلمه‌اى از پروردگار و در مسیر رشد و تربیت انسان است. «كلمات ربّى»