قُل لَّوۡ كَانَ ٱلۡبَحۡرُ مِدَادًا لِّكَلِمَـٰتِ رَبِّي لَنَفِدَ ٱلۡبَحۡرُ قَبۡلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَـٰتُ رَبِّي وَلَوۡ جِئۡنَا بِمِثۡلِهِۦ مَدَدًا
109
قُل لَّوۡ كَانَ ٱلۡبَحۡرُ مِدَادًا لِّكَلِمَـٰتِ رَبِّي لَنَفِدَ ٱلۡبَحۡرُ قَبۡلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَـٰتُ رَبِّي وَلَوۡ جِئۡنَا بِمِثۡلِهِۦ مَدَدًا
109
«كلمات ربّ»، یا وعدهها وآفریدههاست ویا حكمتها ومفاهیم، ویا وحى وهرچه نشانى از خدا دارد. پس هر ذرّه وهر اتم وهر سلّول، یكى از كلمات ربّ است.
هر پدیدهاى نشانه وكلمهاى از پروردگار و در مسیر رشد و تربیت انسان است. «كلمات ربّى»