وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَيۡهِ وَلَمۡ يَكُن جَبَّارًا عَصِيࣰّا
14وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَيۡهِ وَلَمۡ يَكُن جَبَّارًا عَصِيࣰّا
14وَسَلَٰمٌ عَلَيۡهِ يَوۡمَ وُلِدَ وَيَوۡمَ يَمُوتُ وَيَوۡمَ يُبۡعَثُ حَيࣰّا
15مراد از سلامت هنگام مرگ، سلامت عقیده و با ایمان مردن است.
نیكى به پدر ومادر، نمودار تقواى الهى است. «كان تقیّاً و بَرّا بوالدیه»
آن نیكى به والدین مورد ستایش است كه در آن هیچ گونه نافرمانى و سلطهجویى نباشد. «بَرّاً بوالدیه ولم یكن جبّاراً عَصیّا»
ترك نیكى به والدین، نشانهى عصیان و سركشى است. «ولم یكن جبّاراً عَصیّا»
سلام و درود فرستادن بر اولیاى خدا مخصوص زمان حیات آنان نیست. «سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و یوم ...»
سلام كردن، نشانهى كوچكى نیست، زیرا خداى بزرگ هم سلام مىكند. «سلام علیه»، «سلام على ابراهیم»24 و «سلام على موسى و هارون»25
یحیى تمام فراز و نشیبها را با سلامتِ دین و ایمان به خدا سیر كرد. «سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و ...»
گرامیداشتِ روز تولّد و یادبود روز وفاتِ اولیاى خدا، امرى قرآنى است. «سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و ...»
خواندن زیارتنامه كه سلام بر اولیاى خدا در طول زندگى آنهاست، امرى قرآنى است. «سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و ...»
كلید سالم زندگى كردن و سالم مردن و سلامتى در قیامت، تقوا، نیكى به والدین و پرهیز از گناه و طغیان است. «كان تقیّاً و برّاً بوالدیه و لم یكن جباراً عَصیّا سلام علیه یوم...»