وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَيۡهِ وَلَمۡ يَكُن جَبَّارًا عَصِيًّا
14
وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَيۡهِ وَلَمۡ يَكُن جَبَّارًا عَصِيًّا
14
وَسَلَـٰمٌ عَلَيۡهِ يَوۡمَ وُلِدَ وَيَوۡمَ يَمُوتُ وَيَوۡمَ يُبۡعَثُ حَيًّا
15
مراد از سلامت هنگام مرگ، سلامت عقیده و با ایمان مردن است.
نیكى به پدر ومادر، نمودار تقواى الهى است. «كان تقیّاً و بَرّا بوالدیه»
آن نیكى به والدین مورد ستایش است كه در آن هیچ گونه نافرمانى و سلطهجویى نباشد. «بَرّاً بوالدیه ولم یكن جبّاراً عَصیّا»
ترك نیكى به والدین، نشانهى عصیان و سركشى است. «ولم یكن جبّاراً عَصیّا»
سلام و درود فرستادن بر اولیاى خدا مخصوص زمان حیات آنان نیست. «سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و یوم ...»
سلام كردن، نشانهى كوچكى نیست، زیرا خداى بزرگ هم سلام مىكند. «سلام علیه»، «سلام على ابراهیم»24 و «سلام على موسى و هارون»25
یحیى تمام فراز و نشیبها را با سلامتِ دین و ایمان به خدا سیر كرد. «سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و ...»
گرامیداشتِ روز تولّد و یادبود روز وفاتِ اولیاى خدا، امرى قرآنى است. «سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و ...»
خواندن زیارتنامه كه سلام بر اولیاى خدا در طول زندگى آنهاست، امرى قرآنى است. «سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و ...»
كلید سالم زندگى كردن و سالم مردن و سلامتى در قیامت، تقوا، نیكى به والدین و پرهیز از گناه و طغیان است. «كان تقیّاً و برّاً بوالدیه و لم یكن جباراً عَصیّا سلام علیه یوم...»