وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡحَسۡرَةِ إِذۡ قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَهُمۡ فِي غَفۡلَةٍ وَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ
39
إِنَّا نَحۡنُ نَرِثُ ٱلۡأَرۡضَ وَمَنۡ عَلَيۡهَا وَإِلَيۡنَا يُرۡجَعُونَ
40
تفسیر نور
و آنان را از روز ندامت و حسرت بترسان، آن هنگام كه كار (از كار) بگذرد (و همه چیز پایان یابد) در حالى كه (اكنون) آنان در غفلتند و ایمان نمىآورند.
تنها ماییم كه زمین واهلش را به ارث مىبریم و (همه) به سوى ما بازگردانده مىشوند.
نکتهها
كلید همهى بدبختىها، غفلت است. غفلت از خداوند، غفلت از معاد، غفلت از آثار و پیامدهاى گناه، غفلت از توطئهها، غفلت از محرومان، غفلت از تاریخ و سنّتهاى آن و غفلت از جوانى و استعدادها وزمینههاى رشد.مشابه این آیه، در مواردى از قرآن به چشم مىخورد، از جمله:
الف: «كلّ مَن علیها فان و یَبقى وجه ربّك ذوالجلال و الاكرام»40 همهى مردم، فانى مىشوند و تنها ذات خداوند صاحب جلال و منعم باقى است.
ب: «وللّه میراث السموات والارض»41 ارث آسمانهاو زمین تنها از خداست.
یكى از نامهاى قیامت «یوم الحَسرة» است. حسرت بر فرصتهاى از دست داده و سرمایههاى تلف شده.
40) الرحمن، 26 - 27.
پیامها
یكى از وظایف انبیا، انذار است. «وانذرهم» هر كارى مىتوانید، در دنیا انجام دهید كه در قیامت، كار از كار گذشته است. «قضى الامر»
غفلت زمینهى كفر است. «فى غفلة و هم لایؤمنون»
مرگ در حال غفلت و بىایمانى، مایهى حسرت است. «فى غفلة و هم لایؤمنون»
دارایىها سبب غفلت، و غفلت سبب كفر است. «فى غفلة و هم لایؤمنون انا نحن نرث الارض»