وَأَعۡتَزِلُكُمۡ وَمَا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَأَدۡعُواْ رَبِّي عَسَىٰٓ أَلَّآ أَكُونَ بِدُعَآءِ رَبِّي شَقِيًّا
48
تفسیر نور
ومن از شما وآنچه غیر خدا مىخوانید كنارهگیرى مىكنم وپروردگارم را مىخوانم، امیدوارم كه در خواندن پروردگارم محروم (و بى پاسخ) نمانم.
نکتهها
جوانان خداپرستى كه در خانوادههاى منحرف زندگى مىكنند، باید خط حضرت ابراهیم را پیش گیرند. دعوت همراه با ادب، «یا أبت» دلسوزى و همراه با منطق، «لِمَتعبد...» انذار همراه با دعا، «انّى اخاف... ساستغفر لك» سلام همراه با استغفار، «سلام علیك ساستغفر لك» و در پایان جدایى. «واعتزلكم»پیامها
از مراحل نهایى نهى از منكر، قطع رابطه است. «واعتزلكم» (اگر نمىتوانیم محیط فاسد را عوض كنیم، لااقل آن را ترك كنیم.) یكى از اصول اساسى مكتبهاى الهى، برائت از كفّار است. «واعتزلكم»
برائت، قبل از ولایت است. ابتدا باید از شرك و طاغوت و فساد جدا شویم، بعد به حقّ وصل شویم. «اعتزلكم... ادعوا ربّى»
آرى، دیو چو بیرون رود، فرشته در آید. ابتدا «لا اله» سپس «الاّ اللّه»، در قرآن ابتدا جملهى «یكفر بالطاغوت» را مىخوانیم بعد جملهى «یؤمن باللّه»46 را.
اگر بخواهیم دعاى ما دعاى ابراهیمى شود، باید از افراد و مراكز آلوده دورى كنیم. «اعتزلكم... ادعوا»
كلمهى «ربّ» در دعا نقش مهمى دارد. «ادعوا ربّى - بدعاء ربّى»
مؤمن میان خوف و رجا است. «عسى...» اگر خوف در انسان غالب شود، او را به یأس مىكشاند و اگر امید بر او غالب شود، او را تنپرور مىكند، بنابراین باید انسان بین خوف و رجا و بیم و امید باشد.
استجابت دعا تفضّل الهى است. «عسى»
حتّى انبیا براى آیندهى خود به خداوند امیدوارند.47 «عسى الا اكون... شقیّا»
46) بقره، 256.
47) تفسیر المیزان.