وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمۡرِ رَبِّكَ لَهُۥ مَا بَيۡنَ أَيۡدِينَا وَمَا خَلۡفَنَا وَمَا بَيۡنَ ذَٰلِكَۚ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا
64
وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمۡرِ رَبِّكَ لَهُۥ مَا بَيۡنَ أَيۡدِينَا وَمَا خَلۡفَنَا وَمَا بَيۡنَ ذَٰلِكَۚ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا
64
در تفاسیر فخررازى، طبرى وتبیان مىخوانیم: مدّتى وحى از پیامبر اكرمصلى الله علیه وآله قطع شد و این، سبب نگرانى پیامبر وطعنهى مخالفان گردید. آیه نازل شد: پروردگارت فراموشكار نیست. «ماكان ربّك نسیّا» نظیر آیهى «ما وَدّعك ربّك و ما قَلى»117
فرشتگان تسلیم امر خداوند هستند. «و ما نتنزّل الاّ بامر ربّك»
مالك حقیقى همه چیز اوست. «له»
تأخیر وحى به امر خداوند بود، نه اینكه او فراموش كرده باشد.118 «ما كان ربّك نسیّا»