فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَـٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ ٱلۡمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِۦ قَوۡمًا لُّدًّا
97
تفسیر نور
پس همانا قرآن را بر زبان تو آسان ساختیم تا پرهیزكاران را به وسیلهى آن بشارت دهى و مردم ستیزهجو را بدان هشدار دهى.
نکتهها
كلمهى «لُدّ» به معناى دشمنى شدید است.پیامها
آسانگویى، شیوهاى قرآنى براى ارشاد است. «یَسّرنا» البتّه آسانگویى غیر از سستگویى است، سخن باید محكم ولى روان باشد. «اُحكمت آیاته»159 بیان روان، از الطاف الهى است. «یَسّرنا بلسانك»
با هر گروهى به نحوى خاص باید سخن گفت. «لتبشّر ... و تُنذر» (با متّقین به زبان بشارت و با دشمنان به صورت انذار.)
159) هود، 1.