گروهى از یهود اعتقاد و ادّعا داشتند كه یعقوب هنگام مرگ، فرزندان خود را به دینى كه یهود، با تمام تحریفاتش به آن معتقد بودند، سفارش و توصیه كرده است و آنها بدین سبب به آئین خود پاى بند هستند. خداوند در ردّ این ادّعا و اعتقاد، آنان را مورد سؤال قرار مى‌دهد كه آیا شما در هنگام مرگ بر بالین یعقوب حاضر بوده‌اید كه اینگونه مى‌گویید؟ بلكه او از فرزندان خود اسلام و تسلیم در برابر خداوند را خواست، و فرزندان به او وعده دادند كه عبادت و پرستش خداى یگانه و تسلیم بودن در برابر او را در پیش گیرند.

در قرآن از جدّ وعمو، به پدر «أب» تعبیر مى‌كند. «ابائك ابراهیم واسماعیل» چون ابراهیم، جدّ فرزندان یعقوب و اسماعیل، عموى آنان بوده است.

سخن باید بر اساس علم وآگاهى باشد. «أم كنتم شهداء»

مرگ به سراغ همه مى‌آید، حتّى پیامبران. «حضر یعقوب الموت»

حسّاس‌ترین زمانِ زندگى، لحظه‌ى مرگ است و حسّاس‌ترین مسئله، موضوع دین وعقیده و حسّاس‌ترین مخاطب، نسل انسان است. «اذ حضر یعقوب الموت اذ قال لبنیه ما تعبدون»

موعظه در آستانه‌ى مرگ، آثار عمیقى دارد. «اذ حضر یعقوب الموت اذ قال»

پدران باید نسبت به آینده‌ى دینى فرزندان خویش، توجّه داشته باشند. حتّى فرزندان انبیا در معرض خطر بى‌دینى هستند. «ماتعبدون من بعدى»

همه انبیا، به عبادت وتسلیم در برابر خداوند سفارش مى‌كردند. «الهاًواحداً»

فقط در برابر فرمان خداوند، تسلیم شویم. «له مسلمون»