۞ وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ فِيٓ أَيَّامٍ مَّعۡدُودَٰتٍۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوۡمَيۡنِ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِ لِمَنِ ٱتَّقَىٰ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ
203
تفسیر نور
و خدا را در روزهاى معیّنى یاد كنید، (روزهاى 11 و12 و13 ماه ذىالحجّه كه به ایام تشریق معروف است.) پس هر كس تعجیل كند (و اعمال مِنى را) در دو روز (انجام دهد،) گناهى بر او نیست و هر پرهیزكارى كه تأخیر كند (و اعمال را در سه روز انجام دهد نیز) گناهى بر او نیست. و از خدا پروا كنید و بدانید شما به سوى او محشور خواهید شد.
نکتهها
در حدیثى كه در تفسیر نورالثقلین آمده، توصیه شده است: در پشت سر پانزده نماز كه آغازش نماز ظهر روز عید و انجامش، نماز صبح روز سیزدهم است، این دعا خوانده شود: «اللَّه اكبر، اللَّه اكبر، لاالهالااللّه واللَّه اكبر، وللّه الحمد، اللَّه اكبر على ما هَدانا، اللَّه اكبر على ما رزقنا من بهیمة الانعام» خداوند بزرگتر است، خداوند بزرگتر است و معبودى جز او نیست، خداوند بزرگتر است و حمد و سپاس مخصوص اوست، خداوند بزرگتر است به خاطر آنكه ما را هدایت كرد، خداوند بزرگتر است به خاطر آنكه از گوشت چهار پایان به ما روزى داد.این آیه مىفرماید: كسى كه در خارج شدن از سرزمین مِنى عجله كند و روز دوازدهم بعد از ظهر بیرون آمده و به مكّه رود، گناهى بر او نیست، چنانكه اگر كسى شب سیزدهم را نیز در مِنى بماند، گناهى بر او نیست.
پیامها
زمان در دعا اثر دارد. «فى أیّام معدودات» خداوند در سایه لطف خود، راه را بر مردم تنگ نمىكند.«فمنتعجّل...ومنتأخّر»
اساس كار، تقوى است. «لمن اتّقى» به فرموده روایات مراد از «تقوى» در اینجا دورى كردن از محرّمات در حال احرام مىباشد.
تعجیل در خروج از سرزمین منى در روز 12 ذىالحجة یا تأخیر تا روز 13، باید همراه تقوا باشد. «لمن اتّقى»
اگر عجله براى نشان دادن زرنگى یا هدف فاسدى باشد و یا اضافه ماندن در آن سرزمین جهت خودنمایى و شهرت باشد، عمل فاسد مىشود.
كارِ مقدّس و سرزمینِ مقدّس به تنهایى كافى نیست، انسان نیز باید مقدّس و با تقوا باشد. دوبار كلمه «تقوى» در كنار هم براى زائران خانهى خدا آن هم در سرزمین منى، نشانهى نفوذ شیطان در همهجاست.
ایمان به معاد، قوىترین عامل تقواست. «واتّقوا اللَّه... انّكم الیه تحشرون»