زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا وَيَسۡخَرُونَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۘ وَٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَـٰمَةِ وَٱللَّهُ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٍ
212
تفسیر نور
زندگى دنیا، در چشم كافران جلوه یافته است و(به همین دلیل) افراد با ایمان را مسخره مىكنند. در حالى كه مؤمنان و پرهیزكاران در قیامت از آنها برترند. وخداوند هركس را بخواهد، روزى بىشمار مرحمت مىكند.
نکتهها
این آیه، هم هشدار به كفّار است كه به زرق و برق دنیا، سرگرم ومست نشوید و مؤمنان را مسخره نكنید. زیرا قیامتى هست كه صحنهها عوض مىشوند. و هم موجب تسلاّى خاطر مؤمنان مىباشد كه با تمسخر كافران، سست نشوند و به آینده امیدوار باشند.پیامها
كفر، دنیا را در نظر انسان جلوه مىدهد. «زیّن للّذین كفروا»آرى، دنیا براى كسانى جلوه مىكند كه به الطاف و نعمتهاى بىحساب قیامت، اعتقادى ندارند، ولى در نظر مؤمن، دنیا كجا و بهشت كجا.
دنیاگرایى عامل تحقیر واستهزاى دیگران مىشود. «زیّنللّذین كفروا... یسخرون»
مسخره كردن تهیدستان، شیوه دائمى اهل دنیاست. «یسخرون» 604
برترى در قیامت، مخصوص مؤمنانى است كه زخم زبان كفّار، رشته تقواى آنها را پاره نكرده باشد. «والّذین اتّقوا فوقهم»
رزق بىحساب، نشانهى لطف اوست، نه آنكه خداوند حساب آنرا ندارد و یا حكیمانه تقسیم نمىكند. «یرزق... بغیر حساب»
604) فعل مضارع نشانهى استمرار و دوام است.