وَلِلۡمُطَلَّقَـٰتِ مَتَـٰعُۢ بِٱلۡمَعۡرُوفِ حَقًّا عَلَى ٱلۡمُتَّقِينَ
241
كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ ءَايَـٰتِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ
242
تفسیر نور
و براى زنان طلاق داده شده، بهرهى مناسبى است كه ( پرداخت آن) بر مردانِ پرهیزكار سزاوار است.
این چنین خداوند آیات خود را براى شما تبیین مىكند، شاید كه اندیشه كنید.
نکتهها
در آیات قبل، نحوهى پرداخت مهریه به زنان طلاق داده شده، قبل از آمیزش و بعد از آن بیان شد. این آیه یا در مورد كسانى است كه در ضمن عقد، مهریه آنان مشخّص نشده و قبل از آمیزش طلاق داده مىشوند، و یا یك سفارش عاطفى و اخلاقى براى تمام موارد طلاق است كه علاوه بر پرداخت تمام یا نصف مهریه، هدیهاى جداگانه براى جبران ناراحتىها و دلشكستگىهاى زن، از سوى شوهر به او پرداخت شود.البته این یك دستور اخلاقى و استحبابى است كه سزاوار است متّقین و پرهیزگاران آنرا مراعات نمایند.
به هر حال از جلمهى «حقّاً على المحسنین» در آیه 236 و «حقّاً على المتّقین» در اینجا و «لا تنسوا الفضل بینكم» آیه 237، مىتوان توجّه مخصوصِ اسلام را دربارهى حفظ حقوق وعواطف زنان مطلّقه بدست آورد.
امام حسن علیه السلام به زنى كه طلاق داده بود، كنیزى را به عنوان هدیه بخشید. 654
654) كافى، ج 6، ص 105.
پیامها
در برخورد با زنان مطلقه، تقوا لازم است. «وللمطلّقات... حقّاً على المتّقین» هدیه دادن كه نقش كدورت زدایى و دلجویى دارد، نشانهى پرهیزكاران است. «متاعاً بالمعروف حقّاً على المتّقین»
در احكام و دستورات الهى، باید اندیشه نمود تا به مصالح آن پىبرد. «یبیّن اللّه لكم آیاته لعلكم تعقلون»