وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالُواْ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرًا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَـٰفِرِينَ
250
وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالُواْ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرًا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَـٰفِرِينَ
250
صبر و پیروزى، ملازم یكدیگرند. در اثر صبر، ظفر آید. «صبراً... وانصرنا»
دعاهاى خود را با «ربّنا» آغاز كنیم. «ربّنا افرغ...»
در شداید، انسان به صبرِ بسیار محتاج است. «افرغ» به معناى نزول فراوان است. كلمه «صبراً» نیز در قالب نكره آمده است كه نشانهى صبر بزرگ است.
پشت سر گذاشتن امتحانات و موفقیّت در آنها شما را مغرور نكند، باز هم از خداوند استمداد نمائید. «ثبت اقدامنا»
وظیفه انسان، حركت و تلاش است، امّا پیروزى بدست خداست. «وانصرنا»
پیروزى در جنگ، زمانى با ارزش است كه هدف رزمندگان برترى حقّ بر باطل باشد، نه برترى یكى بر دیگرى. «وانصرنا على القوم الكافرین»