- يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَـٰكُم مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمٌ لَّا بَيۡعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَـٰعَةٌ وَٱلۡكَـٰفِرُونَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ254
تفسیر نور
اى كسانى كه ایمان آوردهاید! از آنچه به شما روزى دادهایم انفاق كنید، پیش از آنكه روزى فرا رسد كه نه خرید و فروشى در آن است و نه دوستى و نه شفاعتى، و (بدانید كه) كافران همان ستمگران هستند. (كه هم به خود ستم مىكنند وهم به دیگران.)
نکتهها
در این آیه خداوند اهرمهایى را براى تشویق مردم به انفاق بكار برده است،الف: آنچه دارى، ما به تو دادیم از خودت نیست. «رزقناكم»
ب: مقدارى از آنچه دارى كمك كن، نه همه را. «ممّا»
ج: این انفاق براى قیامت تو، از هر دوستى بهتر است. «یأتى یوم...»
پیامها
قبل از دستور، مردم را با احترام صدا زنیم. «یا ایهاالذین امنوا» استفاده از فرصتها در كارهاى خیر، ارزش است. «من قبل ان یأتى یوم»
محروم كردن امروز، محروم شدن فرداست. اگر امروز انفاق وبخششى صورت نگیرد، در آن روز هم محبّت و دوستى و وساطتى در بین نخواهد بود. «انفقوا... یوم لابیع فیه...»
یاد معاد، عاملى براى تشویق به انفاق است. «انفقوا... یأتى یوم...»
یكى از راههاى ایجاد روحیّهى سخاوت، توجّه به دستِ خالى بودن انسان در قیامت است. «لا بیع ولا خلة ولا شفاعة»
بخل، نشانهى كفران نعمت وكفر به وعدههاى الهى است. «انفقوا... والكافرون»
كفر، نمونهى بارز ظلم است. «الكافرون هم الظالمون»