- إِن تُبۡدُواْ ٱلصَّدَقَـٰتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَإِن تُخۡفُوهَا وَتُؤۡتُوهَا ٱلۡفُقَرَآءَ فَهُوَ خَيۡرٌ لَّكُمۡۚ وَيُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّـَٔاتِكُمۡ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٌ271
749) تفسیر نورالثقلین، ج1، ص289.
انفاقِ علنى، سبب تشویق دیگران و رفع تهمت بخل از انسان و یك نوع تبلیغ عملى است. «فنعمّاهى» شرط رسیدگى به فقرا، مسلمان بودن آنها نیست. «فقراء»
با اینكه صدقات و زكات، مصارف زیادى دارد، لكن نام فقرا در آیه نشانه اولویّت آنان است. «تؤتوها الفقراء»
شما باید به سراغ فقرا بروید، نه آنكه آنان به سراغ شما بیایند. «تؤتوها الفقراء» و نفرمود: «یأتكم الفقراء»
انفاقِ پنهانى، از ریا و خودنمایى دور و به اخلاص نزدیك است و آبروى گیرنده صدقه را محفوظ نگه مىدارد. «فهو خیر لكم»
انسان، غریزه سودجویى وخیرخواهى دارد، گرچه در مصداق گاهى به سراغ شر مىرود. لذا پیامبران الهى، مصادیق ونمونههاى خیر را براى انسان بیان كردهاند. «فهو خیر لكم»
كمك به فقرا، بخشى از گناهان صغیره را مىبخشد. «یكفّر عنكم من سیئاتكم» «سیّئات» در قرآن در برابر گناهان كبیره آمده وبه گناهان صغیره گفته مىشود.
آن 750 چه مهم است علم خداست، نه اطلاع و آگاهى مردم. «واللّه بما تعملون خبیر»
750) ان تجتنبوا كبائر ما تنهون... نكفّر عنكم سیئاتكم...« نساء، 31.