كیفر و پاداش براساس آرزو نیست، بلكه براساس عمل است. «بلى مَن كسب»
آن دسته از گناهان كیفر دارند كه آگاهانه و از روى عمد و اختیار مرتكب شده باشیم، نه بر اساس جهل یا جبر. «كسب»
گناهكار به خیال كسب سود و بهره، گناه مىكند. «كسب سیّئة»
هر گناهى، آثار و عوارضى دارد كه آن عوارض مىتواند انسان را در خود غرق كند. «أحاطت»
انسان فطرتاً پاك است، ولى گناه و خطایا بر او عارض شده، او را احاطه كرده و جوهر او را عوض مىكنند. «احاطت به خطیئته»
خوى وخصلت گناهكارى، موجب جاودانگى در آتش دوزخ است. «مَن كسب... احاطت... خالدون»