- ثُمَّ أَنتُمۡ هَـٰٓؤُلَآءِ تَقۡتُلُونَ أَنفُسَكُمۡ وَتُخۡرِجُونَ فَرِيقًا مِّنكُم مِّن دِيَـٰرِهِمۡ تَظَـٰهَرُونَ عَلَيۡهِم بِٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡعُدۡوَٰنِ وَإِن يَأۡتُوكُمۡ أُسَـٰرَىٰ تُفَـٰدُوهُمۡ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيۡكُمۡ إِخۡرَاجُهُمۡۚ أَفَتُؤۡمِنُونَ بِبَعۡضِ ٱلۡكِتَـٰبِ وَتَكۡفُرُونَ بِبَعۡضٍۚ فَمَا جَزَآءُ مَن يَفۡعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمۡ إِلَّا خِزۡيٌ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَـٰمَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰٓ أَشَدِّ ٱلۡعَذَابِ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعۡمَلُونَ85
این آیه نسبت به خطر التقاط، هشدار مىدهد كه چگونه افرادى بخشى از دین را مىپذیرند و قسمت دیگر آنرا رها مىكنند. مسلمانانى كه به احكام فردى عمل مىكنند، ولى نسبت به مسائل اجتماعى بىتفاوتند، باید در انتظار خوارى و ذلّت دنیا و عذاب قیامت باشند. اى بسا كسانى كه شرایط و احكام نماز و روزه را مراعات مىكنند، ولى در شرایط و وظایف حاكم و حكومت، متعهّد نیستند.
قرآن، كشتنِ دیگران را، به كشتن نفسِ خود تعبیر كرده است تا بگوید دیگركشى، خودكشى است و افراد یك جامعه همچون اعضاى یك پیكرند. «تقتلون انفسكم» یارىرسانى وهمكارى در گناه وتجاوز، ممنوع است. 374 «تظاهرون علیهم بالاثم والعدوان»
علامت ایمان، عمل است و اگر كسى به دستورات دین عمل نكند، گویا ایمان ندارد. «أفتؤمنون ببعض الكتاب و تكفرون ببعض» قرآن، به جاى انتقاد از اینكه چرا بعضى دستورات را عمل مىكنید و بعضى را رها مىكنید، فرموده است: چرا به بعضى ایمان مىآورید و به بعضى كفر مىورزید.
نشانهى ایمان واقعى، عمل به دستوراتى است كه برخلاف سلیقههاى شخصى انسان باشد وگرنه انجام دستوراتِ مطابق میل انسان، نشانى از میزان ایمان واقعى ندارد. «تقتلون، تفادوهم» (در كشتن یكدیگر به تورات كارى ندارید، ولى در آزاد سازى اسیران اهل ایمان مىشوید!)
كفر به بعضى از آیات، در واقع كفر به تمام احكام است. و به همین جهت جزاى كسانى كه به قسمتى از آیات عمل نكنند، خوارى دنیا و عذاب قیامت خواهد بود. «خزى فى الحیوة الدنیا... یردّون الى اشدّ العذاب»
374) در احادیث آمده است: اگر كسى ستمگر را در ظلم و ستم راهنمایى و كمك كند، در دوزخ قرین »هامان« وزیر فرعون خواهد بود. و حتّى آماده كردن دوات و قلم براى ستمگر، جایز نیست. امام كاظم علیه السلام خطاب به یكى از مسلمانان بزرگوار فرمود: كرایه دادن شتر به دستگاه هارون الرشید هر چند براى سفر حج باشد، جایز نیست. تفسیر اطیبالبیان.