عظمت قیامت به قدرى است كه انسان‌ها پس از حضور در آن عمر خود را در دنیا، نیم روز یا یك روز و یا حدّاكثر ده روز مى‌شمرند كه قرآن از زبان افراد و گروه‌هاى مختلف، آن را چنین بیان مى‌دارد:

الف: ده روز. «ان لبثتم الاّ عشرا»

ب: یك روز. «ان لبثتم الاّ یوما»

ج: بخشى از یك روز. «لم‌یلبثوا الاّ عشیّة او ضحیها»¹¹⁶، «لبثت یوماً او بعض‌یوم»¹¹⁷

د: لحظاتى كوتاه. «ما لبثوا غیر ساعة»¹¹⁸

ه: زمانى اندك. «ان لبثتم الاّ قلیلا»¹¹⁹

به نظر مى‌رسد این تفاوت نظر در مقدار عمر دنیا، بستگى به مقدار بصیرت و درك افراد دارد. چنانكه در این آیه كسانى كه قرآن از آنها به «امثلهم طریقة» تعبیر كرده است، عمر دنیا را یك روز مى‌شمرند و در آیه‌ى قبل، گنهكاران مدّت آن را ده روز.

---

116)نازعات، 46

117)بقره، 259

118)روم، 55

119)مومنون، 14

همه‌ى مجرمین، در قیامت در یك سطح نیستند. «امثلهم طریقة»

هركس عاقل‌تراست، دنیا را كوچك‌تر مى‌بیند. «یقول امثلهم طریقة اِن لبثتم الاّ یوما»