إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرًا
35
قَالَ قَدۡ أُوتِيتَ سُؤۡلَكَ يَـٰمُوسَىٰ
36
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَيۡكَ مَرَّةً أُخۡرَىٰٓ
37
تفسیر نور
(پروردگارا!) همانا تو همواره نسبت به احوال ما آگاه و بصیر هستى.
(خداوند) فرمود: اى موسى! به یقین آنچه را درخواست كردى به تو داده شد.
وبه تحقیق ما بار دیگر بر تو منّت گذاشتیم (وتورا مشمول نعمتهاى خویش ساختیم).
پیامها
انبیا، همیشه خود را در محضر الهى مىدیدند، و به اراده و مصلحت او راضى بودند. «اِنّك كنتَ بنا بصیراً» با اینكه خداوند به همه چیز آگاه است، ولى بازهم دعا و درخواست از او مطلوب است. «ربّ اشرح... اِنّك كنتَ بنا بصیراً»
اگر درخواست، صحیح و بجا، و دعا خالصانه باشد، استجابت قطعى است. «قد اوتیت»
عطاى الهى حكیمانه و بر اساس بصیرت است. «بنا بصیراً... اوتیت سؤلك»
كسى را كه منصوب ومأمور انجام كارى مىكنیم، ابزار كار وخواستههاى او را نیز تأمین كنیم. «اِذهَبالىفرعون... ربّ اشرحلى صدرى... وزیراً مناهلى... قد اوتیت»
نعمتهاى الهى از باب امتنان است، نه استحقاق. «و لقد مننّا»
هیچگاه الطاف خداوند را از یاد نبریم. «و لقد مننّا علیك مَرّة اُخرى»