قَالُوٓاْ إِنۡ هَـٰذَٰنِ لَسَـٰحِرَٰنِ يُرِيدَانِ أَن يُخۡرِجَاكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِمَا وَيَذۡهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ ٱلۡمُثۡلَىٰ
63
قَالُوٓاْ إِنۡ هَـٰذَٰنِ لَسَـٰحِرَٰنِ يُرِيدَانِ أَن يُخۡرِجَاكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِمَا وَيَذۡهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ ٱلۡمُثۡلَىٰ
63
فَأَجۡمِعُواْ كَيۡدَكُمۡ ثُمَّ ٱئۡتُواْ صَفًّاۚ وَقَدۡ أَفۡلَحَ ٱلۡيَوۡمَ مَنِ ٱسۡتَعۡلَىٰ
64
در منطق مردانِ خدا، پیروزى از آنِ پرهیزكاران است، «قدافلح من تزكّى»85 و شعار ابرقدرتها، برترىطلبى و سلطهجویى است، «قد افلح الیوم من استعلى» مىباشد.
مالكیّت، یك خواسته طبیعى است و انسانها با مخالف آن مبارزه مىكنند. «یخرجاكم من ارضكم» (وطن دوستى، امرى فطرى وخواسته همه مردم است)
وحدت، رمز پیروزى واختلاف رمز سقوط است. «اجمعوا كیدكم» طرفداران فرعون همه یاران خودرا به همفكرى وبهرهگیرى از تمام حیلهها فراخواندند.
نظم، یكى از عوامل هیبت در مقابل دشمنان است. «صفّا»
دشمنان براى سركوب حقّ، هم هدف خود را یكى مىكنند و هم قالب حركتشان را هماهنگ مىسازند. «اجمعوا... صفّاً»