ساحران پس از ایمان آوردن، به فرعون گفتند: اِعمال شكنجه و قتل تو تنها در این چند روز دنیاست، در حالى كه قهر یا لطف الهى دائمى است. هم دوزخیان در جهنّم ابدى هستند، «لایموت فیها و لایحیى» و هم بهشتیان در بهشت، جاودانه‌اند. «جنات عدن... خالدین فیها»

جایگاه مؤمن بهشت است، امّا كسب درجه، مربوط به مقدار تزكیه اوست كه باید تلاش كند و در تمام ابعاد خود را از آلودگى‌ها پاك و تزكیه كند؛ تزكیه‌ى روح از عقاید انحرافى، تزكیه‌ى اخلاق از رذائل اخلاقى، تزكیه‌ى جسم از خبائث و تزكیه‌ى اعمال و رفتار از كارهاى زشت و ناشایست.

كسى كه توبه نكند، مجرم محشور مى‌شود. «من یأت ربه مجرماً» (ساحران گفتند: ما ایمان آوردیم تا خدا توبه‌ى ما را بپذیرد وما را ببخشد، سپس گفتند: هركس مجرم نزد خدا آید، یعنى بدون ایمان و توبه از كردار گذشته، جهنّم جایگاه اوست.)

از گناه بدتر، گناهكار مردن است. «یأت ربّه مجرماً»

انسان باید ایمان خود را تا آخر عمر حفظ كند. «یأته مؤمناً»

انسان در انتخاب عقیده آزاد است. «من یأت ربّه مجرماً... من یأته مؤمناً»

ایمان از عمل صالح جدا نیست. «مؤمناً قد عمل الصالحات»

مؤمن واقعى، عامل به هر كار صالحى است. «عمل الصالحات»

بهشت داراى سلسله مراتب است. «درجات العلى»

تزكیه، كلید بهشت است. «و ذلك جزاء من تزكّى»

مؤمن، اهل خودسازى وتزكیه است. «مؤمناً... لهم الدرجات... جزاء من تزكّى»