لَوۡ يَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ حِينَ لَا يَكُفُّونَ عَن وُجُوهِهِمُ ٱلنَّارَ وَلَا عَن ظُهُورِهِمۡ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
39
تفسیر نور
اگر كفّار مىدانستند زمانى كه (آنروز فرا رسد، دیگر) نمىتوانند شعلههاى آتش را از صورتها و از پشتهایشان دور كنند و (هیچ چیز و هیچ) كسى آنان را یارى نمىكند، (این قدر دربارهى قیامت شتاب نمىكردند).
نکتهها
در این آیه به نمونهاى از عجلهى انسان اشاره شده وآن اینكه كفّار مرتّباً از پیامبرصلى الله علیه وآله سؤال مىكردند: قیامت موعود و زمانى كه به خاطر كفرمان عذاب مىشویم، چه زمانى است؟ و بدین وسیله مایهى ناراحتى حضرت مىشدند. خداوند به پیامبر صلى الله علیه وآله تسلى خاطر مىدهد كه اگر آنها از روزى كه نه تنها از پیشروى و از پشت سر، بلكه از همه سوى آتش بر آنان احاطه پیدا خواهد كرد و هیچ راه فرارى هم نخواهند داشت، آگاه بودند وشتابى در رسیدن آن نداشتند.پیامها
عجله انسان، به خاطر جهل است. «لویعلم...» (اگر مىدانستند عجله نمىكردند) علم به خطرات قیامت، مانع حقّ ستیزى است. «لو یعلم ...»
كفر مانع شفاعت است. «ولاهم ینصرون»
معبودهاى دیگر فاقد هر گونه كارآیى هستند. «ولاهم ینصرون»
كفّار در قیامت، نه خود توان دور كردن آتش را دارند و نه از جانب بتها و طاغوتها به آنان كمكى خواهد شد. «ولاهم ینصرون»