سوره انبیاء - آیه 8 جزء 17 - صفحه 322

    وَمَا جَعَلۡنَـٰهُمۡ جَسَدًا لَّا يَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُواْ خَـٰلِدِينَ

    8

تفسیر نور
و (همچنین) ما آنها را پیكرهایى كه غذا نخورند قرار ندادیم و آنان جاویدان نبودند (كه نمیرند).

نکته‌ها
از جمله رموز موفّقیّت یك رهبر آن است كه در امور زندگى، در كنار مردم و همانند با آنان باشد تا مردم با دیدن او و برخوردهاى او ساخته شوند.
پیام‌ها
انبیا در بعد مادّى و نیازهاى انسانى هیچ فرقى با سایر مردم ندارند. «ما جعناهم... لا یأكلون»

انتظار فرشته بودن انبیا و مصلحین و مربیان، توقّعى نابجاست. «ما جعناهم...»

ترك غذا و همسر، خواست خدا و ادیان الهى نیست. «ما جعناهم... لا یأكلون»

مرگ فراگیر است، حتّى پیامبران هم ابدى نیستند. «ما كانوا خالدین»