مَن كَانَ يَظُنُّ أَن لَّن يَنصُرَهُ ٱللَّهُ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡـَٔاخِرَةِ فَلۡيَمۡدُدۡ بِسَبَبٍ إِلَى ٱلسَّمَآءِ ثُمَّ لۡيَقۡطَعۡ فَلۡيَنظُرۡ هَلۡ يُذۡهِبَنَّ كَيۡدُهُۥ مَا يَغِيظُ
15
تفسیر نور
هر كس گمان مىكند كه خداوند او (پیامبرش) را در دنیا و آخرت یارى نمىكند، (و در پى مكر و حیله است، بگو تا) طنابى به آسمان بیاویزد (و خود را حلق آویز كند) سپس (آن را) قطع كند، آن گاه بنگرد كه آیا نیرنگش خشم او را فرو مىنشاند؟!
نکتهها
بعضى آیه را مخصوص به پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله ندانسته و این گونه ترجمه كردهاند: هر كس گمان مىكند كه خداوند او را یارى نمىكند...شاید معناى آیه این باشد كه فضانوردى نیز انسان بى خدا را آرام نمىكند. كلمه «سبب الى السماء» مراد وسیله فضانوردى و كلمه «لیقطع» به معناى پیمودن راه است، كه در این صورت این آیه از معجزات علمى و پیشگوئىهاى قرآن است. به هرحال مشكل روحى بشر حتّى با تكنولوژى پیشرفته و فضانوردى نیز حل نمىشود. «هل یُذهبنّ كَیده ما یغیظ»
پیامها
امداد و نصرت الهى، در دنیا و آخرت قطعى است. «یَظنّ أن لنیَنصُره اللّه فى الدّنیا والآخرة» ناامیدى از قدرت و نصرت الهى، تعادل انسان را از بین مىبرد. «یَظنّ أن لن یَنصُره اللّه»
خودكشى هرگز راه نجات نیست. «هل یُذهِبنّ كَیدُه ما یَغیظ»
(تنها وسیلهى آرامبخش، ایمان و توكّل به خداست و هرگونه طرح وبرنامهى دیگرى، منهاى ارادهى الهى و ایمان به او بیهوده است.)
به كارگیرى زمین و آسمان، صعود و سقوط، و هر اقدامى كه فاقد ایمان باشد، بىاثر است. «هل یُذهبنّ كَیدُه ما یَغیظ»