وَكَأَيِّن مِّن قَرۡيَةٍ أَمۡلَيۡتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذۡتُهَا وَإِلَيَّ ٱلۡمَصِيرُ
48
تفسیر نور
و چه بسیار از (شهرها و) آبادىهایى كه به (اهل) آن مهلت دادم در حالى كه ستمگر بودند (امّا از این مهلت، براى توبه و اصلاح خویش استفاده نكردند و بر كفر خود اصرار ورزیدند). سپس آن (ها) را با قهر خود گرفتم و بازگشت (همه) به سوى من است.
پیامها
یكى از سنّتهاى الهى، مهلت دادن به ستمگران است پس عجله ما بیهوده است. «و كایّن من قَریة أملَیتُ» ظلم انسان، سبب قهر الهى است. «و هى ظالمة - أخَذتُها»