وَلِيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَيُؤۡمِنُواْ بِهِۦ فَتُخۡبِتَ لَهُۥ قُلُوبُهُمۡ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسۡتَقِيمٍ
54
وَلِيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَيُؤۡمِنُواْ بِهِۦ فَتُخۡبِتَ لَهُۥ قُلُوبُهُمۡ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسۡتَقِيمٍ
54
وسیلهى آزمایش براى بیمار دلان و سنگدلان است.
خنثى شدن القائات شیطان، سبب نورانیّت دل وایمانِ اهلعلم و آگاهى است.
گاهى بهره بردارىها و برداشتهاى مادى یا معنوى، مربوط به خلق و خوى شخصى افراد است. یك القاى شیطانى براى افراد سنگدل فتنه است ولى براى اهل علم، كلید شناخت مىشود. «لیعلم»
علم، یك موهبت الهى است كه به افراد داده مىشود. «اوتوا»
اهل علم نباید سنگدل و بیمار دل باشند. زیرا در این آیه، «اوتوا العلم» در برابر «فى قلوبهم مرض والقاسیة قلوبهم» - كه در آیهى قبل آمده - قرار گرفته است.
علم از اوست «اوتوا العلم»، حقّ از اوست «الحقّ من ربّك»، هدایت هم از اوست. «انّ اللّه لهاد الّذین»
علم، ایمان وخضوع از مراحل تكامل انسان است. «اوتواالعلم، فیؤمنوا، فتُخبِت»
هر كس گام اوّل ایمان را برداشت، خداوند او را به گامهاى بعد هدایت مىكند. «فیؤمنوا... اِنّ اللّه لهاد الّذین»