لِّكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلۡنَا مَنسَكًا هُمۡ نَاسِكُوهُ فَلَا يُنَـٰزِعُنَّكَ فِي ٱلۡأَمۡرِۚ وَٱدۡعُ إِلَىٰ رَبِّكَ إِنَّكَ لَعَلَىٰ هُدًى مُّسۡتَقِيمٍ
67
تفسیر نور
براى هر امّتى (شریعت و) آیینى قرار دادهایم كه عمل كننده به آن باشند، پس نباید در (بارهى) این امر با تو نزاع كنند (كه چگونه آیین تازهاى آوردهاى؛ مردم را) به راه پروردگارت دعوت كن، همانا تو بر هدایت مستقیم قرار دارى.
نکتهها
چون انسانها، نیازهاى موسمى و اجتماعى و غیر ثابتى دارند، باید علاوه بر دستورات كلّى و ثابت، در شرایط مختلف دستورات جدیدى صادر شود، همان گونه كه پزشك نسخههاى خود را در شرایط گوناگون بیمار تغییر مىدهد و در زمان ما مسائل جدید را فقها در چارچوب قوانین كلّى و ثابت براى مسلمین تعیین مىنمایند.بعضى «مَنسَك» را مصدر به معناى «نُسك» و قربانى كردن گرفتهاند كه معناى آیه این مىشود: ما براى هر امّتى نوعى قربانى قرار دادیم كه آنان انجام دهنده آن بودند، بنابراین مشركان نباید به برنامه قربانى تو بهانهاى بگیرند.
پیامها
خداوند، هیچ امّتى را بدون مكتب نمىگذارد. «لكلّ اُمّة» دین باید از طرف خدا باشد. «جعلنا»
مردم باید در راه الهى گام بردارند. «هم ناسِكوه»
وظیفهى مبلغ، هدایت امّت و استقامت در این راه است. «وادعُ الى ربّك»
راه درست، راه انبیاست. «اِنّك لعَلى هدًى»
در برابر جدال و ستیز و تضعیف مخالفان، تقویت رهبران حقّ لازم است. «فلا ینازعنّك فى الامر... اِنّك لعلى هُدىً مستقیم»
كسى كه مسئول ارشاد دیگران است باید تسلّط بر راه حقّ و مستقیم داشته باشد. «لعَلى هدىً مستقیم»، «انّك لَمِن المرسلین عَلى صراط مستقیم» 48 (كلمه «عَلى» رمز تسلّط است)
48) یس، 3 تا 4.