وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءَۢ بِقَدَرࣲ فَأَسۡكَنَّٰهُ فِي ٱلۡأَرۡضِۖ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابِۭ بِهِۦ لَقَٰدِرُونَ
18وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءَۢ بِقَدَرࣲ فَأَسۡكَنَّٰهُ فِي ٱلۡأَرۡضِۖ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابِۭ بِهِۦ لَقَٰدِرُونَ
18 قطرههاى باران، حساب و كتاب دارد. «بقدر» (باران یك پدیدهى طبیعى بىهدف و بىحساب نیست).
ذخیره سازى آب از الطاف الهى ونشانهى غافل نبودن از خلق است. «و ماكنّا عن الخَلقِ غافلین و انزلنا... فاسكناه»
خداوند بر پدیدهها حاكم است. «و اِنّا على ذهاب به»
فكر نكنیم نعمتها همیشگى است. «على ذهاب به لَقادرون»