وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءَۢ بِقَدَرٍ فَأَسۡكَنَّـٰهُ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابِۭ بِهِۦ لَقَـٰدِرُونَ
18
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءَۢ بِقَدَرٍ فَأَسۡكَنَّـٰهُ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابِۭ بِهِۦ لَقَـٰدِرُونَ
18
قطرههاى باران، حساب و كتاب دارد. «بقدر» (باران یك پدیدهى طبیعى بىهدف و بىحساب نیست).
ذخیره سازى آب از الطاف الهى ونشانهى غافل نبودن از خلق است. «و ماكنّا عن الخَلقِ غافلین و انزلنا... فاسكناه»
خداوند بر پدیدهها حاكم است. «و اِنّا على ذهاب به»
فكر نكنیم نعمتها همیشگى است. «على ذهاب به لَقادرون»