فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ بِٱلۡحَقِّ فَجَعَلۡنَـٰهُمۡ غُثَآءًۚ فَبُعۡدًا لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ
41
ثُمَّ أَنشَأۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِمۡ قُرُونًا ءَاخَرِينَ
42
تفسیر نور
پس (قهر خدا آمد و) بانگ مرگبار كه سزاوارش بودند آنان را فراگرفت، و آنان را همچون خاشاكى كه بر آب افتد قرار دادیم، پس دور باد گروه ستمگر (از رحمت خدا).
آن گاه بعد از (هلاكت) این گروه، نسلهاى دیگرى پدید آوردیم.
پیامها
تكیهگاه انبیا خداست. «ربّ» كلمهى «ربّ» بهترین كلمه براى دعاست. بعد از كلمهى «اللّه» بیشترین كلمه در قرآن كلمهى «ربّ» است و معمولاً در همهى دعاها به كار رفته است.
كفّار ومجرمان به زودى پشیمان خواهند شد. (وجدانها، روزى بیدار خواهد شد.) «نادمین»
بیان تاریخ و هلاكت اقوام پیشین، براى پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله مایهى آرامش و براى كفّار مكّه وسیلهى تهدید است. «اخذتهم الصیحة ...»
دعاى انبیا مستجاب است. «ربّ - فاخذتهم»
قهر خدا بر اساس عدل است. «الصیحةبالحقّ»
مخالفان انبیا، هم شكنجهى روحى دارند، «نادمین» هم شكنجهى جسمى، «غثاء» و هم در قیامت گرفتارند.
قهر خدا شكننده است. «غثاء»
نفرین بر ستمگران جایز است. «فبُعداً»
سنّت خداوند، پس از انقراض یك امّت، ایجاد امّتى دیگر است. «ثمّ انشأنا»
(تحوّلات تاریخى، تحت حاكمیّت خداوند است)