نُسَارِعُ لَهُمۡ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِۚ بَل لَّا يَشۡعُرُونَ
56
نُسَارِعُ لَهُمۡ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِۚ بَل لَّا يَشۡعُرُونَ
56
اختلاف و تفرقه، ورطهى هلاكت و مایهى قهر و غضب خدا و رسول است. «فتقطّعوا امرهم... فذرهم فى غَمرَتهم»
گودال بدبختى انسان را خود او حفر مىكند. «غَمرَتهم»
منحرفان تفرقهجو، مهلت زیادى ندارند وقهر الهى در انتظارشان است. «حتّى حین»
مرفّهین ثروتمند، تحلیلناروا دارند. رفاه، امكانات وفرزند پسر، سبب فریفته شدن آنان به خود واحساس محبوبیّت نزد خدا شده است. «یحسبون...»
ارزیابى تنها بر مبناى مال وفرزند، نشانهى بىشعورى است. «بل لایشعرون»