وَٱلَّذِينَ يُؤۡتُونَ مَآ ءَاتَواْ وَّقُلُوبُهُمۡ وَجِلَةٌ أَنَّهُمۡ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ رَٰجِعُونَ
60
تفسیر نور
و كسانى كه (اموال خود را در راه خدا) مىدهند آنچه را دادند، در حالى كه دلهایشان ترسان است از این كه سرانجام به سوى پروردگارشان باز مىگردند.
نکتهها
«وَجِل» به معناى اضطراب و نگرانى است.تكامل معنوى انسان در چند مرحله صورت مىپذیرد كه در این آیات مطرح شده است:
مرحلهى اوّل؛ علم و شناختى كه مایهى خشیت شود. «من خشیة ربّهم»
مرحلهى دوّم؛ ایمان عمیق و دائمى به آنچه درك كرده است.«یؤمنون»
مرحلهى سوّم؛ دورى از انواع شركها، مخفى و آشكار. «لایشركون»
مرحلهى چهارم؛ انفاق از آنچه خدا عطا نموده است. «یؤتون...»
مرحلهى پنجم؛ مغرور نشدن و دغدغه داشتن كه مبادا كارم ناقص یا عملم مردود یا وظیفهام چیزى دیگرى باشد و در قیامت پاسخگو نباشم. «قلوبهم وَجِلَة»
پیامها
به انفاق خود مغرور نشویم. «یؤتون... و قلوبهم وجلة» ترس مؤمن از خداوند به خاطر حضور او در محضر پروردگار در روز قیامت است. «وَجلة اَنّهم الى ربّهم راجعون»