قَدۡ كَانَتۡ ءَايَـٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَكُنتُمۡ عَلَىٰٓ أَعۡقَـٰبِكُمۡ تَنكِصُونَ
66
مُسۡتَكۡبِرِينَ بِهِۦ سَـٰمِرًا تَهۡجُرُونَ
67
تفسیر نور
همانا آیات من به طور مداوم بر شما تلاوت مىشد ولى شما اعراض كرده، به عقب باز مىگشتید.
در حالى كه نسبت به آن (پیامبر و قرآن) تكبّر مىورزیدید و شبها تا دیروقت بدگویى مىكردید.
نکتهها
«نكوص» به معناى بازگشت به عقب است و «على اَعقابكم» تأكید آن است.«سامر» از «سَمر» به معناى گفت وگوى شبانه است.
«هَجر» به معناى جدایى و «هُجر» ناسزا و فحش را گویند كه سبب جدایى است.
پیامها
ارتجاع واعراض از حقّ، از اوصاف مرفّهان ومستكبران است. «فكنتم على اعقابكم تنكصون» بىاعتنایى به انبیا، نشانهى رشد و ترقّى نیست، بلكه عامل سقوط و عقبگرد است. دستورات و قوانین الهى، عامل رسیدن به تكامل و اعراض از آنها مایهى سقوط است. «اعقابكم تنكصون»
بدتر از عقبگرد واعراض از حقّ، آن است كه هدف از این عمل، استكبار باشد. «مستكبرین به»
كسى كه روز منطق ندارد، شب یاوهسرایى مىكند. «سامراً تَهجُرون»
كسى كه حرف حساب ندارد، فحش مىدهد. «تَهجُرون»