سُورَةٌ أَنزَلۡنَٰهَا وَفَرَضۡنَٰهَا وَأَنزَلۡنَا فِيهَآ ءَايَٰتِۭ بَيِّنَٰتࣲ لَّعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
1سُورَةٌ أَنزَلۡنَٰهَا وَفَرَضۡنَٰهَا وَأَنزَلۡنَا فِيهَآ ءَايَٰتِۭ بَيِّنَٰتࣲ لَّعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
1 قرآن، قانون الزامى و اجرایى دین است. «فرضناها»
آیات قرآن، روشن وقابل فهم است. «فیها آیات بینات» (گرچه درك قسمتى از آیات نیازمند تحقیق وتفسیر است)
انسان به پند و تذكّر نیازمند است. «لعلّكم تذكّرون»
اصول معارف قرآن در فطرت انسان ریشه دارد و با تذكّر، پردهى غفلت برداشته مىشود. «تذكّرون»