تَبَارَكَ ٱلَّذِيٓ إِن شَآءَ جَعَلَ لَكَ خَيۡرًا مِّن ذَٰلِكَ جَنَّـٰتٍ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَـٰرُ وَيَجۡعَل لَّكَ قُصُورَۢا
10
تَبَارَكَ ٱلَّذِيٓ إِن شَآءَ جَعَلَ لَكَ خَيۡرًا مِّن ذَٰلِكَ جَنَّـٰتٍ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَـٰرُ وَيَجۡعَل لَّكَ قُصُورَۢا
10
حضرت على علیه السلام مىفرماید: اگر خداوند مىخواست هنگام مبعوث شدن پیامبران، درهاى گنجها و معادن طلا و باغهاى سرسبز و خرم را به روى آنان بگشاید، چنین مىكرد، ولى اگر این كار را مىكرد مسألهى آزمایش مردم از میان مىرفت و همهى آنان به عشق مال و رفاه گرد انبیا جمع مىشدند و نیّتها خالص نبود. 243
«تَبارك» یا از «بَرك» به معناى ثابت و پایدار است و یا از «بَرَكة» به معناى خیر زیاد. 244
244) لسان العرب.
زهد و سادگى براى انبیا، شایسته است و زندگى كاخنشینى دور از شأن و زىّ انبیا مىباشد. «اِن شاء جَعَل لك»
فقر و غنا به دست خداست. «اِن شاء جَعل لك»
اراده و خواست خداوند تخلّفناپذیر است. «اِن شاء جَعَل»