وَقَوۡمَ نُوحٍ لَّمَّا كَذَّبُواْ ٱلرُّسُلَ أَغۡرَقۡنَـٰهُمۡ وَجَعَلۡنَـٰهُمۡ لِلنَّاسِ ءَايَةً وَأَعۡتَدۡنَا لِلظَّـٰلِمِينَ عَذَابًا أَلِيمًا
37
تفسیر نور
و قوم نوح كه پیامبران را تكذیب كردند، غرق نمودیم و آنان را براى مردم (تاریخ) عبرت قرار دادیم و براى ستمكاران عذابى دردناك آماده نمودیم.
پیامها
تكذیب یك پیامبر به منزلهى تكذیب همهى پیامبران است. «و قوم نوح لمّا كذّبوا الرّسل» تاریخ، درس عبرت است. «جعلناهم للناس آیة»
سرنوشت انسانها به دست خودشان است. «كذّبوا... اغرقناهم»
تكذیب انبیا، ظلم است. «و اعتدنا للظالمین»
تكذیب انبیا، هم قهر دنیوى دارد، «اغرقنا» هم عذاب اُخروى. «عذاباً الیماً»