وَلَقَدۡ أَتَوۡاْ عَلَى ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِيٓ أُمۡطِرَتۡ مَطَرَ ٱلسَّوۡءِۚ أَفَلَمۡ يَكُونُواْ يَرَوۡنَهَاۚ بَلۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ نُشُورًا
40
تفسیر نور
همانا (مشركان مكّه به هنگام مسافرت به شام) بر منطقهاى كه باران بلا بر آن باریده بود (و سنگباران شده بودند) گذر كردند. آیا آن را نمىدیدند (تا پند گیرند؟) چرا، (منطقهى قوم لوط را دیدند ولى عبرت نگرفتند زیرا) آنان به قیامت و رستاخیز امید و ایمانى نداشتند.
نکتهها
مراد از قریهاى كه باران بلا بر آن باریده، قریهى قوم لوط است كه بارانى از سنگ بر آن بارید، و به فرمودهى امام باقرعلیه السلام نام منطقهى آنان، «سدوم» بوده است. 306306) تفسیر نورالثقلین.
پیامها
آثار باستانى مىتواند وسیلهى عبرت باشد. «أفلم یكونوا یرونها» (نقل تاریخ و بیان سرگذشت گمراهان، زمینهاى براى تبلیغ، تربیت و نهى از منكر است.)هر كه ناموخت از گذشت روزگار هیچ ناموزد زهیچ آموزگار
گردنكشى در برابر حقّ و استمرار بر كفر، مانع دریافت حقّ است. «افلم یكونوا یرونها بل كانوا لا یرجون»
تنها كسانى كه نور امید در دل دارند وقیامت را باور دارند، از حوادث و جرقهها استفاده مىكنند. «بل كانوا لا یرجون نشورا»