وَمَآ أَرۡسَلۡنَـٰكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا
56
تفسیر نور
و تو را جز مژدهرسان و بیم دهنده نفرستادیم.
نکتهها
در این آیهى كوتاه، هم به توحید اشاره شده است، «ارسلنا» هم به نبوّت، «ك» و هم به معاد، «مبشّراً و نذیرا».چون در آیه قبل سخن از مخالفت كفّار ومشركین وپشتیبانى آنان از یكدیگر بود، شاید این آیه براى دلدارى پیامبرصلى الله علیه وآله باشد كه نگران مباش، زیرا وظیفهاى جز بشارت وهشدار ندارى.
پیامها
انبیا ضامن وظیفهى خود هستند، نه نتیجه. «و ما ارسلناك الا مبشّراً و نذیرا» در ارشاد و تبلیغ، هشدار و مژده در كنار هم كارساز است. «مبشّراً و نذیرا»
انبیا حقّ اجبار مردم و سیطره بر آنها را ندارند. «الاّ مبشّراً و نذیرا»
انسان، به هشدار بیشتر نیاز دارد تا بشارت. (كلمهى «نذیر» صیغهى مبالغه و نشانهى تأكید است) «نذیرا»