أَوۡ يُلۡقَىٰٓ إِلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ تَكُونُ لَهُۥ جَنَّةࣱ يَأۡكُلُ مِنۡهَاۚ وَقَالَ ٱلظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلࣰا مَّسۡحُورًا
8أَوۡ يُلۡقَىٰٓ إِلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ تَكُونُ لَهُۥ جَنَّةࣱ يَأۡكُلُ مِنۡهَاۚ وَقَالَ ٱلظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلࣰا مَّسۡحُورًا
8 بهانهجویى در كار انبیا، ظلم است. «و قال الظالمون»
مستكبر وستیزهجو، هر لحظه بهانهاى مىگیرد وهمین كه از آن مأیوس شد، بهانهى دیگرى را جایگزین مىكند. «یأكل - یَمشى - لولا اُنزلالیه - او یُلقىالیهكنز»
مخالفان انبیا، گاهى آنان را ساحر نامیدند وگاهى مسحور. «رجلاً مَسحورا»