أَوۡ يُلۡقَىٰٓ إِلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ تَكُونُ لَهُۥ جَنَّةٌ يَأۡكُلُ مِنۡهَاۚ وَقَالَ ٱلظَّـٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَّسۡحُورًا
8
تفسیر نور
یا (چرا) به او گنجى عطا نشده، یا چرا براى او باغى نیست تا از (محصولات) آن بخورد (و امرار معاش كند)؟ و ستمگران (به مؤمنان) گفتند: شما جز مرد سحر شدهاى را پیروى نمىكنید.
نکتهها
در آیهى قبل توقّع كفّار این بود كه پیامبر نباید نیاز جسمى داشته باشد و غذا بخورد و براى رفع احتیاجات خود به میان مردم بیاید، «ما لِهذا الرّسول یأكل الطعام و یَمشى فى الاسواق» در این آیه توقّع این است كه پیامبر باید خودكفا باشد تا به حضور در بازار و میان مردم نیازى نداشته باشد، «یُلقى الیه كَنز او تكون لَه جَنّة» غافل از آنكه این گونه خودكفائى منفى است، زیرا یك شخص مرفه و استثنائى چگونه مىتواند رهبر مردم رنج كشیده باشد.پیامها
مادّیگران، حتّى به پیامبران از زاویهى مادّیات مىنگرند. «یُلقى الیه كَنزٌ» بهانهجویى در كار انبیا، ظلم است. «و قال الظالمون»
مستكبر وستیزهجو، هر لحظه بهانهاى مىگیرد وهمین كه از آن مأیوس شد، بهانهى دیگرى را جایگزین مىكند. «یأكل - یَمشى - لولا اُنزلالیه - او یُلقىالیهكنز»
مخالفان انبیا، گاهى آنان را ساحر نامیدند وگاهى مسحور. «رجلاً مَسحورا»